

دوست داشتم اینجا یه نکته در ارتباط با تلاش زیاد و دستوپا زدن برای اثبات خودمون—اول به خودمون و بعد به دیگران—رو با هم مرور کنیم. و تصمیم گرفتم این مطلب بنویسم میدونم مفید واقع خواهد بود
تحقیقات روانشناسی ثابت کرده که تلاش شدید برای «اثبات خود»، اغلب ریشه در خودناباوری (self-doubt)، بیاعتمادی و ناامنی نسبت به خودمون داره.
لذا هرجا دیدین یه عده دارند شما رو تو یه بازی روانی میاندازند، نسبت بهتون افکار مسموم دارند و میبینید که دارند با بدبینی و بدگمانی، شما رو قضاوت بیمارگونه و ناعادلانه میکنند، به گوش باشید و هوشیارانه عقب بکشید
خلاصه بگم؛ به میزانی که شما برای تغییر باورهای اونها انرژی بگذارید—و این تلاش هرچقدر بیشتر و فرسایندهتر باشه—رابطه مستقیمی با آسیب جدی به عزتنفس و تخریب خودباوری شما داره.
بنابراین، اگر میخواید خودباوریِ شکنندهتون جاش رو به یک باور عمیق و محکم بده، باید از توضیح دادنِ بیشتر برای اونها و حتماً در ذهن خودتون، دست بردارید، رهاش کنید و ازش عبور کنید. این رها کردن باید براتون نه فقط در کلمه، بلکه در عمل مهم باشه؛ سرتون رو بالا بگیرید و به مسیرتون قاطعانه ادامه بدین.
صد البته که ، اتفاقات و واکنشهای محیطی طبیعیه که شما رو ناراحت کنه، بهمتون بریزه و فکرتون رو شلوغ کنه. اینکه چند ساعت تا چند روز آشفته بشید و احساسات متناقضی رو تجربه کنید، تماماً طبیعی است؛ اینها واکنشهای طبیعیِ یه روان سالم به محرکهای ناسالمه.
. اما حتماً باید به خودتون کمک کنید تا تجربه این احساسات زمانش از حد نگذره. اگر این وضعیت طولانی شد و شما داخل این احساسات ناخوشایند گیر کردید، حتماً بدونید ضعف عزتنفستونه که به شما توان خروج از این دوره تنش رو نمیده.
تو اون چند ساعت تا چند روز، شما باید بتونید دائم و پلهپله، خودتون رو به بلوغ فکری نزدیک کنید تا برسید به اون مرحله طلاییِ آخر؛ یعنی جایی که با خودتون میگید:
.
...من میدونم دارم کار درست و خوب خودم رو انجام میدم، دیگه بقیش مهم نیست." و همینجا، بار سنگینِ تایید دیگران رو از روی شونههاتون زمین میگذارید، مرکز ثقلِ ارزشمندیِ خودتون رو به درون منتقل میکنید و با بازگشت به خانه امن درونتون به یک صلح و ثبات پایدار میرسید؛ رها و خلاص میشید و دوباره باید بیفتید تو چرخه ادامه زندگی شخصی خودتون.»
در این مسیر، مراقب مرزهای اخلاقی و انسانیت درونتون باشید. البته این به معنی این نیست که اجازه بدین بقیه از شما سوءاستفاده کنند یا شما را مورد باجگیری عاطفی خودشون قرار بدن؛
انسانیت یعنی اینکه شما رفتار سخیف اونها رو با خودشون تکرار نکنید. یعنی حتی آدمهایی که با شما شایسته رفتار نمیکنند رو با زاویه دید وسیعتری ببینید منصفانه و عادلانه به اون بخشهای خوبِ احتمالیشون در نظرتون داشته باشید
شما هرگز نیت و نیازی برای تلاش بابت تخریب و ویرانی اونها بابت مقابله به مثل کردن باهاشون ندارید.
شریف باشید ، چون آدمِ شریف، اصلاً احتیاجی به این بازیها نداره؛ نقشه ذهنی ناسالم نمیچینه ، سعی میکنه از این ماجراها عبور کنه و تمامِ توانش رو برای ساختنِ ادامه زندگی خودش میگذاره.»
قربون روی ماهتون ❤️
All Rights Reserved 2015-2018 ©
برچسب:
نویسنده: کیارش یوسفی