بی لیلا؛ صاحب برند لیا؛ پشت قاب های بی نقص، گاهی عمیق ترین دردها پنهونه

‌

‌

من بارها تو پیجم از خودکشی، به نیت بینش‌افزایی و هشدارها نوشتم.

‌

وقتی پسر اروین یالوم، درمانگر وجودی معروف که خودم عاشق نوشته‌ها و نگاهش به فلسفه زندگی و مرگ هستم... کمتر روزی پیش میاد که ازش نخونم، یعنی ویکتور یالوم که خودش هم درمانگر معروفی با سوابق حرفه‌ای درخشان بود، در مدت اخیرً به زندگی خودش اتمام داد، خیلی‌ها ازش نوشتند.

من هنوز قصد ندارم از ویکتور، پسر اروین بگم؛ نه از سر بی‌تفاوتی، بلکه از سر مسئولیتی که فکر می‌کنم در روایت مرگ‌های خودخواسته بر دوش ما قرار داره.

‌

گفتن و پرداختن به مرگ خودخواسته افراد شناخته‌شده، مسئله بسیار حساسیه؛ چون افرادی که افکار خودکشی دارن، ممکنه با شنیدن چنین خبرهایی تحت تأثیر قرار بگیرن و آن را به شکل دیگری برای خودشون معنا کنن.

‌‌

گاهی یک ذهن خسته و آسیب‌پذیر با خودش میگه:

«وقتی یک انسان با این میزان از دانش، تجربه، اعتبار و جایگاه به این نقطه رسیده، پس شاید تصمیم من هم درست باشه.»

‌